Een tijdje terug schreef ik voor DitisItalie een blog over Italiaanse feministes. Ik ben fan van Cathy LaTorre de laatste tijd, maar ik had in mijn lijst, onterecht geen zwarte feministes opgenomen. Laten we even kijken.
1.Igiaba Scego (1974) is een schrijfster. Haar ouders komen uit Somalie, wat in het verleden een Italiaanse kolonie was. Ze schreef boeken over biculturaliteit en schreef ook het voorwoord van de Braziliaanse Djamila Ribeiro ‘Piccolo manuale antirazzista‘, welke ik nu aan het lezen ben. Ze heeft een phd in pedagogie en schreef onder andere ‘Adua‘, ‘La linea del colore‘ en ‘Cassandra a Mogadiscio‘. De laatste is een memoir. Haar overgrootvader vertaalde voor Randolfo Graziani, de Italiaanse fascist die ik leerde kennen in de Mussolini serie van Scurati. Hij heeft zich intens bezig gehouden met de oorlogvoering en de Italiaanse koloniale strijd in Noord-Italie en was de oprichter van concentratiekampen daar.
2. Ubah Christina Ali Farah (1973) heeft net als Scego een Somalische vader en is in Italie geboren maar groeide op in Mogadishu. Ze vluchtte naar Italie bij de oorlog in 1991. Ze studeerde letteren aan La Sapienza, een universiteit in Rome, maar woont nu in Brussel. Haar boek Madre piccola staat nog op mijn Te-Lezen lijst, of Le stazioni della luna. Even kijken welk verhaal me meer aantrekt.
3. Nadeesha Uyangoda (1993) schreef een boek ‘L’unica persona nera nella stanza‘. De enige zwarte persoon in de kamer, non-fictie. Ze is geboren in Sri Lanka en kwam op zesjarige leeftijd naar Italie. Haar werk focust zich op migratie en identiteit en ze is politiek actief. Ze heeft een podcastserie gemaakt ‘Over ras’. Ze schreef ook fictie: ‘Acqua sporca‘, maar ik neig de laatste tijd meer naar non-fictie.
Geef een reactie