De film begint in een waaierig dorp in een winter in Sicilie. Het is een klein dorp met van die witte huisjes. Het is meteen duidelijk dat je terug gaat naar een tijd waarin nog traditionele normen en waarden gelden. Een meisje danst met een ander meisje en lonkt ondertussen naar een jongen die buiten met een andere jongen danst.
Ondertussen golft de zee hoog op tegen de kade van de lokale boulevard
Het is de tijd van de seksuele segregatie, waarin mannen en vrouwen geen vrije omgang met elkaar konden hebben voor het huwelijk. Ook in Nederland mocht je voor de oorlog vaak nog niet gezien worden in een avond in het café met iemand van het andere geslacht. Maar we zijn in Italie in de jaren ’60.
De volgende dag, na het dansend hunkeren gaat Assunta, de vrouwelijke hoofdpersoon met haar moeder en een nicht aspirine kopen, maar ze wordt geschaakt door Vincenzo, de lonkende danser van de avond ervoor. Hoewel Assunta daar niet heel rouwig om is wordt zo wel haar eer geschaad en dus moet ze hem vermoorden en zo wordt ze:
LA RAGAZZA CON LA PISTOLA
Vincenzo heeft haar eerloos achtergelaten en dus besluit ze hem te volgen naar het Verenigd Koninkrijk. Het was de tijd van de massale emigratie. Ze komt in Schotland terecht waar Assunta erg moet wennen aan de andere culturele normen en waarden van die tijd. Een ware cultuurschok. Ze gaat op zoek naar Vincenzo, die eerst spoorloos verdwijnt als chef van een restaurant en daarna onvindbaar lijkt als ambulancemedewerker.
Gelukkig krijgt Assunta hulp van vele Engelse en Schotse mannen die haar graag willen helpen, want dat cultuurverschil is erg aantrekkelijk en Assunta heeft een prachtige dikke vlecht en mooie benen. Bovendien is ze enorm gepassioneerd in al haar activiteiten. Zal ze Vincenzo nog op het spoor komen en zal het haar lukken om haar eer te redden zodat ze waardig kan terugkeren naar haar geboortedorp.
Deze film is een absolute must-see voor alle mensen die wel eens verliefd zijn geweest en zich tegelijkertijd hebben afgevraagd: waarom deze coglione? Waarom deze disgraziato? Waarom houd ik nog van deze persoon? Want uiteindelijk houdt de geemancipeerde Assunta waardig de eer aan zichzelf.
De film komt uit 1968, regie is van Mario Monicelli, de hoofdpersoon met pakjes die op die van Barbarella lijken wordt vertolkt door Monica Vitti. Een feministische film vol Italiaanse zelfspot die een Oscar nominatie kreeg voor beste buitenlandse film.
De film en de trailer kun je vinden op YouTube.

Geef een reactie